n zijn meest persoonlijke roman tot nu toe brengt Georgi Gospodinov een ontroerend eerbetoon aan zijn vader. Geestig en teder portretteert hij hem, een gepassioneerde tuinman, die tot het allerlaatste moment bleef spitten, zaaien en wieden – maar ook verhalen bleef vertellen. En dat deed hij – ‘deze Sheherazade’ – met zoveel levendigheid dat alle pijn verdween.

'De dood en de tuinman' is een roman over een vader, een zoon en een verweesde tuin in een verdwijnende wereld, die zich uitstrekt van het oude Ithaka tot het huidige Sofia, en die verdriet, de troost van verhalen en de komst van de eerste lentetulpen met elkaar verbindt. Het is tevens een boek over onze ouders, die ons niet alleen leren hoe te leven, maar ook wat het betekent om afscheid te nemen.